"Ένας εφιάλτης", είχα πει στον Τάμλιν. Εγώ ήμουν ο εφιάλτης.~ Εκδόσεις Ψυχογιός!!

 

    Γεια σας αγαπημένοι μου φίλοι!

Πέρασε πολύς καιρός που δεν τα έχουμε πει αλλά το θετικό είναι πως κάπου ανάμεσα σε υποχρεώσεις σχολής και ένα σωρό άλλα θέματα, βρήκα χρόνο να διαβασώ βιβλία και έμπνευση να παράγω κάποιου είδους γραπτό λόγο (που να μην είναι εργασία) μετά από πολύ καιρό "ανομβρίας".

Σήμερα λοιπόν, αγκαλιά με μια κουβέρτα,μια κούπα καυτό τσάι και φυσικά τα βιβλία μου, φυσικά δεν είχα καμία πρόθεση να βγω έξω. Βέβαια και να ήθελα δε θα μπρούσα γιατί οι δρόμοι γύρω από το σπίτι μου, έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο παγοδρόμιο...

Πάμε όμως στο πολύ ωραίο σημερινό μας θέμα!!

Η πιο πολύ-αναμένομενη κριτική βιβλίου επιτέλους έφτασε!!! (αν και πολύ αργοπορημένη) 

Και φυσικά δε θα μπορούσα να μην ευχαριστήσω τις αγαπημένες μας Εκδόσεις Ψυχογιός για την ευγενική χορηγία των βιβλιών που σας προτείνω τα τελευταία χρόνια!!

Η σημερινή μας κριτική αφορά το τρίτο βιβλίο της καλύτερης (μεταφρασμένης) σειράς βιβλίων που έχει εκδοθεί μέχρι τώρα. (όταν μεταφραστούν τα υπόλοιπα βιβλία της συγγραφέα, θα μιλάμε σε άλλη βάση πιστεύω χιχι)

Μπορείτε να βρείτε τις αναρτήσεις μου, για τα δύο προηγούμενα βιβλία της σειράς  εδώ και εδώ !!!!

Το βιβλίο λέγεται "Φτερά και Ερειπία" και ειλικρινά είναι από τα ελάχιστα sequels που δε θα σε απογοητεύσουν! Γραμμένο από την υπέροχη Σάρα Τζ Μαας και μεταφρασμένο από την εξίσου υπέροχη Έλλη Συλογίδου, ήρθε και μας πήρε τα μυαλά!!

Δε θα χρονοτριβήσω περισσότερο, ας περάσουμε σε εξώφυλλο και περίληψη από το οπισθόφυλλο!!

Και η περίληψη:

(όπως ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα των Εκδόσεων Ψυχογιός)

«Ένας εφιάλτης», είχα πει στον Τάμλιν. Εγώ ήμουν ο εφιάλτης.
Η Φέιρα επιστρέφει στην Αυλή της Άνοιξης αποφασισμένη να συγκεντρώσει πληροφορίες για τις δολοπλοκίες του άρχοντα Τάμλιν και τις απειλές του να γονατίσει το βασίλειο της Πρίθιαν. Για να τα καταφέρει, πρέπει να παίξει ένα θανάσιμο παιχνίδι εξαπάτησης. Όμως και το παραμικρό λάθος μπορεί να στοιχίσει τόσο στην ίδια όσο και στα πλάσματα που αποτελούν τώρα πια τον κόσμο της. Καθώς ο πόλεμος είναι έτοιμος να ξεσπάσει, η Φέιρα πρέπει να επιλέξει ποιον από τους Μεγάλους Άρχοντες θα εμπιστευτεί και να βρει συμμάχους στα πιο απρόσμενα μέρη.
Στο τρίτο βιβλίο της σειράς ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ, η γη θα βαφτεί με αίμα, καθώς πανίσχυρες στρατιές ξωτικών και ανθρώπων συγκρούονται για την εξουσία και όχι μόνο.

Κριτική

Τι λόγια να βρω να πω ρε παιδιά πραγματικά... Η δράση, η πλοκή, οι χαρακτήρες?

Η Φέιρα έχει πλέον βρει την αλήθεια μέσα σε αυτόν τον καινούριο κόσμο στον οποίο αναγκάστηκε να προσαρμοστεί, αφού εμπιστεύτηκε, ερωτεύτηκε και πληγώθηκε. Ωστόσο, αυτά που πέρασε δεν είναι αρκετά... Έρχεται πόλεμος και καλείται να σώσει όσα και όσους αγαπά με κάθε κόστος...

Έτσι γυρίζει στον Τάμλιν, αυτή τη φορά όχι ως νύφη ή αγαπημένη του αλλά ως κατάσκοπος, με μοναδικό στόχο να σώσει την Πρίθιαν, την οικογένειά της και φυσικά τους ανθρώπους που ακόμη ζουν πέρα από το τείχος, αφού εκεί βρίσκεται και ο πατέρας της.

Όπως κάθε μεγάλο σχέδιο έτσι κι αυτό της Φέιρα, κάποια στιγμή περνά από κρίσιμες φάσεις, παρ' όλ' αυτά είναι πλέον δυνατή κι έτοιμη να αντιμετωπίσει τα πάντα! Ρισκάρει εξίσου πολλά όμως...

Καμία δυσκολία δε φαίνεται αρκετή να τη σταματήσει... 

Όμως ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος και ο κίνδυνος μεγάλος...

Οι θυσίες και οι δυσκολίες λύνουν προβλήματα, όμως δεν είναι αρκετές να αποτρέψουν τη σύγκρουση.

Η επίθεση είναι ολομέτωπη.

Υπάρχουν πολλά μεγάλα γεγονότα και ανατροπές! Δε θα επεκταθώ ωστόσο γιατί μπορεί να έχουν μείνει ένα δύο άτομα εκεί έξω που να μην έχουν διαβάσει ακόμη τη σειρά...

Παρά τη μεγάλη προσπάθεια που κάνω ώστε να μην αποκαλύψω κάτι "χοντρό" δε μπορώ να μην παραθέσω ένα από τα αποσπάσματα που με έκαναν να κλάψω.. 

!!SPOILER ALERT!!

""Φέιρα Άρτσερον", είπε ξανά το Σούριελ, καθώς ατένιζε τις φυλλωσιές των δέντρων, τον ουρανό που ξεπρόβαλλε ανάμεσά τους. Μια επώδυνη ανάσα. "Μια ΄χαρη".

Έσκυψα από πάνω του. "Ό,τι θες". 

Ακολούθησε ακόμη μια τραχιά ανάσα. "Άφησε αυτόν τον κόσμο... καλύτερο απ' ότι τον βρήκες".

Και καθώς το στήθος του φούσκωνε και σκάλωνε εκεί, καθώς η ανάσα ξέφευγε από μέσα του σε έναν ύστατο στεναγμό, κατάλαβα γιατί είχε εμφανιστεί το Σούριελ για να με βοηθήσει, ξανά και ξανά. Όχι μονάχα από καλοσύνη... αλλά επειδή ήταν ένα πλάσμα ονειροπόλο. 

Και ήταν η καρδιά ενός ονειροπόλου αυτή που είχε πάψει να χτυπά μέσα σε εκείνο το τερατώδες στήθος.

Η ξαφνική σιωπή του αντηχούσε στη δική μου. [...]"

Κι ήταν πολλές ακόμη οι δύσκολες σκηνές αλλά αυτή κι άλλη μία μεταξύ των μελών της Αυλής των Ονείρων, πριν την τελική μάχη (if you know, you know) με αποτελείωσαν...

Όλα συμβαίνουν πολύ γρήγορα, αλλά με κάποιο μαγικό τρόπο, κάπου ανάμεσα στις εξελίξεις, τις μάχες και τις πίκρες, υπάρχει και λίγος χώρος για τη ζωή, την αγάπη και τη χαρά... 

Κι έτσι είναι η ζωή. Γεμάτη από όμορφες αλλά και άσχημες στιγμές. Γεμάτη συναισθήματα, γεμάτη δράση. Γεμάτη αγάπη...

Κι αυτό είναι και το στοιχείο που κάνει αυτή τη σειρά τόσο καλή. Ότι είναι ρεαλιστική. 

Όσο φανταστικός κι αν είναι ο κόσμος που περιγράφει, δεν εξομαλύνει τα άσχημα. 

Και μέσα από τους χαρακτήρες που περνούν δύσκολα και ζουν και αισθάνονται στο έπακρο, μαθαίνουμε και ζούμε και αισθανόμαστε κι εμείς στο έπακρο! Κι αν το καλοσκεφτούμε αυτή είναι κι η ουσία της λογοτεχνίας... Να σε παρακινεί να ζήσεις και να νιώσεις στο τέρμα...

Κάτι άλλο στο οποίο ήθελα σίγουρα να αναφερθώ διότι φαίνεται να το ξεχνάμε που και που, εμείς που διαβάζουμε ξένη λογοτεχνία και έχει ιδιαίτερη αξία, είναι η μετάφραση. Έχοντας εμβαθύνει σε θέματα μετάφρασης τα τελευταία δύο χρόνια (λογω σπουδών), έχω καταλήξει στο ότι η μετάφραση είναι τέχνη. 

Ειδικά όταν πρόκειται για λογοτεχνικά κείμενα, όπου πρέπει να μεταφερθεί τόσο το νόημα όσο και τα πολιτισμικά στοιχεία που προβάλλονται μέσα από το πρωτότυπο κείμενο, μιλάμε για ένα πολύ δύσκολο εχείρημα. Για να επιτύχει αυτή η προσπάθεια, ο μεταφραστής πρέπει να κατέχει πολύ καλά όχι μόνο τις γλώσσες από και προς τις οποίες μετάφράζει αλλά να έχει και πολλές πολιτισμικές γνώσεις!

Δε θα σας κουράσω άλλο με τεχνικά ζητήματα, αλλά αυτό το μικρό κομμάτι της ανάρτησης ήταν αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που μεταφράζουν για μας ξένη λογοτεχνία και μας διευρύνουν τους ορίζοντες, φέρνοντας μας σε επάφη με ξένους πολιτισμούς!! Ευχαριστούμε!

Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος της σημερινής μας ανάρτησης!!

Έλπιζω να περάσατε καλά διαβάζοντας το μικρό μου  λογοτεχνικό παραλήρημα...

Έλπιζω να είστε ζεστοί και υγειείς!!

Από εδώ μπορείτε να προμηθευτείτε το συγκεκριμένο αλλά και πολλά άλλα "διαμαντάκια" των αγαπημένων μας Εκδόσεων Ψυχογιός !!!

Αυτά από εμένα αγαπημένοι μου αναγνώστες!! 

Θα τα ξαναπούμε σύντομα!

Φιλούμπες!! <3 <3 

Η διερμηνέας ~ Annette Hess~ Εκδόσεις Ψυχογιός

 

Γειά σας αγαπημένοι μου φίλοι!!

    Ελπίζω να είστε πολύ πολύ καλά! Ελπίζω οι μέρες σας να περνάνε όμορφα, γεμάτες ήλιο και γαλάζιους ουρανούς!

Σήμερα εδώ ήταν μια πολύ λαμπερή μέρα, τελείως ανοιξιάτικη! 

    Με αυτή λοιπόν τη διάθεση, την ανοιξιάτικη και τη χαρούμενη, αποφάσισα να σας ανεβάσω μια ακόμη κριτική, ενός ακόμη υπέροχου βιβλίου!

    Το βιβλίο μας είναι και πάλι από τις Εκδόσεις Ψυχογιός και λέγεται "Η διερμηνέας" από τη συγγραφέα Annette Hess!! 

Λέω να μην σας κουράσω με άλλα λόγια και να περάσουμε αμέσως στην ανάρτηση !

Το εξώφυλλο και η περίληψη από το πίσω μέρος του βιβλίου : 

«Και σε περίπτωση που δεχτείτε, αρχίστε να μαθαίνετε και το αναγκαίο λεξιλόγιο».
«Τι εννοείτε; Στρατιωτική ορολογία;»
«Όλες τις πιθανές λέξεις για το πώς μπορεί κανείς να σκοτώσει έναν άνθρωπο».
Η νεαρή Εύα Μπρουνς ζει μια ανέμελη ζωή στη Φρανκφούρτη του 1963. Ο πόλεμος είναι μια θολή παιδική ανάμνηση, η ταβέρνα του πατέρα της πηγαίνει καλά, και ο Γίργκεν, ο πλούσιος φίλος της, ετοιμάζεται να της κάνει πρόταση γάμου.
Όλα, όμως, ανατρέπονται όταν προσλαμβάνεται ως διερμηνέας σε μια δίκη για εγκλήματα πολέμου, όπου και γνωρίζει τον Ντέιβιντ Μίλερ, έναν μαχητικό και αινιγματικό Καναδό δικηγόρο. Μεταφράζοντας τις καταθέσεις, η Εύα έρχεται για πρώτη φορά αντιμέτωπη με το τρομερό παρελθόν της πατρίδας της. Και αρχίζει να αναρωτιέται: Γιατί οι δικοί της αντιδρούν τόσο στη συμμετοχή της στη διαδικασία; Γιατί δε μιλούν ποτέ για το τι έκαναν στον πόλεμο;
Καθώς η «Δεύτερη Δίκη του Άουσβιτς», όπως θα μείνει στην Ιστορία, συγκλονίζει μια ολόκληρη χώρα, η Εύα δεν μπορεί πια να είναι απλώς η καλή κόρη που ετοιμάζεται να γίνει καλή σύζυγος. Πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στις έτοιμες αλήθειες και σε αυτό που της λέει η συνείδησή της. Ανάμεσα στη συλλογική λήθη και στην προσωπική ευθύνη – και τελικά, ανάμεσα στο μίσος και στην αγάπη.

Βρείτε το βιβλίο στην επίσημη σελίδα των εκδόσεων εδώ :

Προσωπική άποψη:

    Θεωρώ πως το πρώτο θέμα που πρέπει να θίξουμε είναι πως, όταν ιστορικά-αληθινά- γεγονότα εμπλέκονται με μυθιστορήματα, το αποτέλεσμα δε μπορεί παρά να είναι πολύ ενδιαφέρον. Δε μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου, με λίγα λόγια...

    Οι πρώτες σελίδες είναι λίγο συνηθισμένες, μαθαίνουμε για τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα της πρωταγωνίστριας άμεσα αλλά και των υπόλοιπων ηρώων με έμμεσο τρόπο. Μια οικογένεια σαν όλες τις άλλες σε ένα σπίτι στον πάνω όροφο της οικογενειακής επιχείρησης με μία κανονική ζωή...

    Μόνο που όλες οι ανθρώπινες ζωές μπορούν πολύ εύκολα να αλλάξουν και να έρθουν τα πάνω κάτω... Βέβαια μπορεί και όχι... 

    Και το θέμα είναι πως τις περισσότερες φορές εμείς οι ίδιοι κάνουμε ή προκαλούμε κάτι και η ζωή μας διαλύεται ή αλλάζει. Αλλά τι γίνεται στις περιπτώσεις που άθελα μας είμαστε στα όρια να ανακαλύψουμε κάτι το οποίο άλλοι δε μας είπαν ποτέ είτε από παράλειψη είτε από επιλογή κι αυτό είναι που αναποδογυρίζει τον κόσμο και τη ζωή μας;;

    Φυσικά δε μπορείς να καταλάβεις γιατί συνέβη αυτό... 

    Και η Εύα  νόμισε πως είχε βρει το πιο σημαντικό και σοβαρό πόστο, με το οποίο θα εξασφαλιζόταν και οικονομικά, ενώ παράλληλα θα είχε την ανεξαρτησία ενός  δικού της πορτοφολιού. Και μπορεί να ήταν ένα τέτοιο πόστο... 

    Αλλά ίσως μια δουλειά σαν αυτή να κρύβει μυστικά και ψέματα που ήταν θαμμένα πολύ καλά στο παρελθόν... Κι ίσως θα ήταν καλύτερο να παραμείνουν έτσι... 

    Μια δουλειά διερμηνείας στη μεγαλύτερη και πιο αποκαλυπτική δίκη της χώρας και της εποχής, που σίγουρα θα υπήρχε σημαντική καταδίκη για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν, σίγουρα θα κρύβει αλήθειες από πίσω...

    Ξεκινούν λοιπόν οι διαδικασίες και στην αρχή όλα πάνε καλά... Μάρτυρες πηγαίνουν στο δικαστήριο, καταθέτουν, ρωτούνται, οι κατηγορούμενοι αρνούνται κάθε ανάμειξη και οι μάρτυρες φεύγουν. Στο μεταξύ η Εύα, μεταφράζει και παράλληλα μαθαίνει... 

    Οι αναμνήσεις όμως είναι πολύ πιο δυνατές από τα ανθρώπινα λόγια... 

Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως δεν έχουν αναμνήσεις ή επιλέγουν να μην τις κρατήσουν μέσα τους. Ή απλά οι αναμνήσεις μας θάβονται και μένουν σκονισμένες στα βάθη του μυαλού μας... 

    Αφού λοιπόν αυτό το πόστο διερμηνείας είναι τόσο σημαντικό τότε γιατί οι γονείς της Εύα διαφωνούν κάθετα με την επιλογή της κόρης τους; 

    Και γιατί ο αρραβωνιαστικός της καθυστερεί και είναι μάλιστα έτοιμος να ακυρώσει γάμους και σχέσεις;; 

    Γιατί  μια οικογένεια μεσαίου κοινωνικού στρώματος  αλλά και ο γόνος μιας οικογένειας αστών αντιδρούν τόσο άσχημα σε μία τόσο σημαντική κι ενδιαφέρουσα δίκη;

    Η Εύα λοιπόν, μπερδεμένη και θυμωμένη πηγαίνει στις διάφορες φάσεις της δίκης, μεταφράζει όταν χρειάζεται και πάντα ακούει και βλέπει πολλά. Τι είναι όμως αυτό που θα ανακαλύψει η  Εύα και η ζωή της θα αλλάξει για πάντα;

    Οι υπόλοιποι άνθρωποι που παρακολουθούν τη δική ή συμμετέχουν στη διαδικασία με όποιον τρόπο, ξέρουν κάτι για εκείνη και την οικογένειά της; Θα της πουν αν εμπλέκεται κάπως η οικογένειά της ή δε θυμάται κανείς αν και πως εμπλέκονται; 

    Εμπλέκονται τελικά οι γονείς και η υπόλοιπη οικογένεια της Εύα στην ιστορία;;

Στο μεταξύ, οι σχέσεις των ανθρώπων αλλάζουν, αναπτύσσονται εντάσεις και συναισθήματα. Όχι μόνο για την πρωταγωνίστριά μας αλλά και για τα πρόσωπα, οι ιστορίες των οποίων ξετυλίγονται παράλληλα... 

    Και φυσικά οι προσωπικές μας υποθέσεις και τα συναισθήματα που αυτές μας προκαλούν, επηρεάζουν και τις σχέσεις μας με τους γύρω μας... 

    Εντάσεις, πάθος, αγάπη, μίσος, ευτυχία, θλίψη, απογοήτευση, αγωνία...

Όλα αυτά περιπλέκονται μαγικά και όμορφα και περιγράφονται στις σελίδες του βιβλίου με έναν τόσο ενδιαφέροντα τρόπο που αν ξεκινούσες να διαβάζεις, δε μπορούσες να σταματήσεις...

Απίστευτες ανατροπές και ενδιαφέροντα ιστορικά γεγονότα σε ένα μοναδικό μυθιστόρημα!

Κάπως έτσι φτάνουμε στο τέλος της σημερινής μας αναγνωστικής περιπέτειας και φυσικά στο τέλος της ανάρτησής μας...

Ελπίζω να σας κίνησα το ενδιαφέρον και φυσικά να σας παρακίνησα να το αγοράσετε και να το διαβάσετε κι εσείς... 

Εγώ προσωπικά το απόλαυσα και το προτείνω ανεπιφύλακτα!!

  Προηγούμενη κριτική εδώ

  Επίσημη ιστοσελίδα των εκδόσεων εδώ  

  

Αυτά λοιπόν από εμένα αγαπημένοι μου φίλοι!!

Ελπίζω να σας άρεσε η σημερινή μας ανάρτηση!

Να προσέχετε και να διαβάζετε βιβλία!

Φιλιά!! <3 <3 

Οι εκλεκτοί~ Veronica Roth ~ Εκδόσεις Ψυχογιός

     

    Γειά σας αγαπημένοι μου φίλοι!!!

    Ελπίζω μετά από τόσο καιρό που έχουμε να τα πούμε, να είστε πολύ καλά και να απολαμβάνετε (όσο μπορείτε) τις μέρες σας! 

    Μπορεί τα διαδικτυακά μαθήματα ή η εξεταστική ή η δουλειά να έχουν φτάσει σε άλλο επίπεδο αλλά όλοι -μα όλοι- πάντα χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα!

    Είτε προτιμάτε να βγείτε μια βόλτα έξω (με τα απαραίτητα μέτρα προστασίας), είτε διάλειμμα για εσάς είναι να παίξετε με το κατοικίδιο σας, είτε να περάσετε χρόνο με τα παιδιά/αδέρφια, γενικότερα την οικογένειά σας, είτε να πάρετε τηλέφωνο κάποιον/α φίλο/η σας, είτε να περάσετε λίγο χρόνο με τον εαυτό σας διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο.... 

   Ό,τι προτιμάτε για διάλειμμα φροντίστε να το κάνετε συχνά και αποτελεσματικά! 

Είναι σημαντικό να μένουμε υγιείς και ψυχικά και σωματικά!

Εγώ περνάω τις μέρες μου κυρίως με διάβασμα... 

Διαβάζω όχι μόνο αυτά που είμαι υποχρεωμένη να διαβάσω, αλλά και λογοτεχνικά βιβλία...

Όπως πάντα άλλωστε... 

Και επειδή όλα γίνονται ομορφότερα όταν τα μοιράζεται κανείς, δεν θέλω να τα διαβάζω μόνο αλλά και να μοιράζομαι μαζί σας σκέψεις και συναισθήματα!!

Και γιατί όχι να σας εμπνεύσω να τα διαβάσετε κι εσείς!!

Σήμερα λοιπόν, θα ασχοληθούμε με ένα ακόμη "διαμάντι" από τις εκδόσεις Ψυχογιός!

Συγγραφέας είναι η υπέροχη Veronica Roth, η οποία εκτός από αυτό το βιβλίο, έχει γράψει τη σειρά "Απόκλιση" 

(δείτε την ανάρτηση μου για το πρώτο βιβλίο εδώ)

Επιστρέφοντας στο παρόν βιβλίο, είναι το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε απευθυνόμενη σε ενήλικες και το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό!

Πάμε όμως να δούμε το εξώφυλλο, την περίληψη από το οπισθόφυλλο και τελικά να το "ξεφυλλίσουμε" παρέα...

Περίληψη από το οπισθόφυλλο:

    Πάνε δεκαπέντε χρόνια από τότε που πέντε συνηθισμένοι έφηβοι κλήθηκαν, χάρη σε μια προφητεία, να αντιμετωπίσουν μια πανίσχυρη οντότητα που έσπερνε το χάος στη Βόρεια Αμερική. Ο Σκοτεινός με το όπλο του –μια σειρά από καταστροφικά γεγονότα γνωστά ως Ανεμοστρόβιλοι– ισοπέδωσε πόλεις και εξόντωσε χιλιάδες ανθρώπους. Οι Εκλεκτοί, όπως έγιναν γνωστοί οι έφηβοι, έκαναν τα πάντα για να τον νικήσουν. Και τα κατάφεραν. Ο κόσμος επέστρεψε στην κανονικότητα – όλοι εκτός απ’ αυτούς. Εξάλλου, τι μπορείτε να κάνετε όταν είστε οι πιο διάσημοι άνθρωποι στη γη, το μόνο που γνωρίζετε είναι η μαγεία και ο στόχος σας στη ζωή έχει εκπληρωθεί; 

    Η Σλόαν δυσκολεύεται περισσότερο απ’ όλους να προσαρμοστεί. Όλοι θεωρούν ότι φταίει η διαταραχή μετατραυματικού στρες από την οποία πάσχει, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι κρύβει μυστικά – μυστικά που την κρατούν δεμένη με το παρελθόν και την αποξενώνουν από τα μόνα άτομα στον κόσμο που την καταλαβαίνουν. Στη δέκατη επέτειο από την ήττα του Σκοτεινού συμβαίνει κάτι αδιανόητο: πεθαίνει ένας από τους Εκλεκτούς. Όταν οι υπόλοιποι συναντιούνται στην κηδεία του, ανακαλύπτουν ότι ο τελικός στόχος του Σκοτεινού ήταν πολύ πιο φιλόδοξος απ’ ό,τι οι ίδιοι, η κυβέρνηση και η προφητεία θα μπορούσαν ποτέ να προβλέψουν. Και αυτή τη φορά η αναμέτρηση απαιτεί περισσότερα απ’ όσα έχει να δώσει η Σλόαν.

Σύνδεσμο για την επίσημη σελίδα των εκδόσεων θα βρείτε εδώ

Προσωπική άποψη :

Από την πρώτη κιόλας σελίδα του βιβλίου αυτού, που ήρθε να με σώσει από ατελείωτες ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου, ήξερα ότι θα το αγαπήσω. Και αυτό ακριβώς συνέβη!

    Γνώρισα έναν έναν τους πρωταγωνιστές, έμαθα για αυτούς σχεδόν τα πάντα, ταυτίστηκα με κάποια από τα συναισθήματα τους, τους κατανόησα... Απέκτησα καινούριους φίλους με λίγα λόγια.

    Την εκρηκτική Σλόαν που δε συμβιβάζεται σε τίποτα λιγότερο από αυτό που θέλει και παλεύει να το καταφέρει παρά τις προσωπικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει.. Τον ηγετικό αλλά όχι αυταρχικό Ματ, που προσπαθεί να κρατά πάντα τις ισορροπίες, ακόμη κι όταν ξέρει πως ίσως δε θα τα καταφέρει.. Τις ήρεμες δυνάμεις της ομάδας, τον Άλμπι και την Ινές, που χωρίς την ψυχραιμία τους η ομάδα δε θα ήταν η ίδια.. Και την 'Εσθερ που προτιμά να ξεπερνάει τα άσχημα που συμβαίνουν στη ζωή της με τη βοήθεια των διαδικτυακών της "φίλων"- ακόλουθων στα κοινωνικά δίκτυα και φυσικά με τη βοήθεια λίγου μακιγιάζ. Μπορεί να φαίνεται επιφανειακή αλλά χωρίς τις στοχευμένες παρατηρήσεις της, τα πράγματα μπορεί να είχαν πάρει άλλη τροπή...

    Μέσα από την καθημερινή τους ζωή, τους γνώρισα ακόμη καλύτερα και ήταν ευκολότερο να δικαιολογηθούν κάποιες μετέπειτα συμπεριφορές. Λένε πως δεν πρέπει να κρίνεις τους ανθρώπους, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μάχες δίνουν μέσα τους κι αυτό το βιβλίο ήταν η επιβεβαίωση αυτής της πρότασης. Ακόμη και μεταξύ φίλων και ζευγαριών είναι πολλές οι δυσκολίες και οι παρανοήσεις. Όσο δεμένος κι αν είσαι με τον άλλο ποτέ δε μπορείς να ξέρεις στον απόλυτο βαθμό τι συμβαίνει μέσα του...

    Έτσι, δεν ήμουν η μόνη που μάθαινε και ανακάλυπτε όσο γυρνούσαν οι σελίδες, αλλά ήταν κι οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές... Σε συνέντευξη που έδωσε η συγγραφέας ( η οποία δημοσιεύτηκε στο amazon) η συγγραφέας λέει "είναι μία ιστορία που σου δείχνει ότι οι μάχες που έδωσες για να φτάσεις στο σημείο οπού βρίσκεσαι, δεν έχουν τελειώσει -δεν τελειώνουν ποτέ, απλώς τη επόμενη φορά ο τρόπος που θα παλέψεις για να τις κερδίσεις θα είναι διαφορετικός." Το οποίο ισχύει όχι μόνο στη λογοτεχνία, όσο και στην πραγματική ζωή. Επομένως όλοι- φανταστικοί ή όχι- χαρακτήρες μπορούμε να μάθουμε πολλά όσο εξελίσσεται η πλοκή ενός βιβλίου.

    Υπάρχει και ένα ακόμη πολύ σημαντικό στοιχείο, που δείχνει σε μεγάλο βαθμό ότι το βιβλίο απευθύνεται όχι πλέον σε εφήβους αλλά σε ενήλικες. Είναι ο πόνος που μπορεί να νιώσουμε, οτιδήποτε κι αν τον προκαλεί , ή οποιαδήποτε "αναποδιά" μπορεί να συμβεί. Μα δεν είναι ο πόνος, θλίψη, το συναίσθημα, η κατάσταση την οποία βιώνουμε, αλλά ο τρόπος αντιμετώπισης που μετράει πραγματικά. Όταν είσαι παιδί ή έφηβος, μπορεί να δικαιολογηθεί μια ανόητη συμπεριφορά, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι σε μικρές ηλικίες δεν είναι αρκετά ώριμοι για να αντιδράσουν σωστά. Έτσι, η συγγραφέας αναφέρει " η μεγαλύτερη διαφορά[στη συγγραφή ενός βιβλίου για ενήλικες] ήταν στο στάδιο της υπόθεσης και όχι της συγγραφής. Έφτιαξα μια ιστορία που δεν έχει να κάνει με την ενηλικίωση αλλά με την ωριμότητα, την ανάληψη ευθύνης και τη συνειδητοποίηση ότι ο πόνος δε δικαιολογεί μια ανόητη συμπεριφορά."

    Οι ήρωες, ενήλικοι πλέον, προσπαθούν να ξεπεράσουν τις τραυματικές τους εμπειρίες, να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματα τους, να διαχειριστούν αυτήν την περίεργη δημοσιότητα που τους έχει προκαλέσει η εκπληκτική αυτή οριστική νίκη που κατάφεραν επί του επονομαζόμενου "Σκοτεινού"... 

ή μήπως δεν ήταν και τόσο οριστική;;

θα μείνουν ενωμένοι παρά το θάνατο ενός από την σφιχτοδεμένη τους ομάδα;;

ποιος θα προδώσει και ποιος θα προδοθεί;;

είναι άραγε όλα όπως φαίνονται ;;

Ίσως τελικά αυτοί τους οποίους θεωρούμε βοηθούς μας και συμμάχους μας να είναι χειρότεροι μας εχθροί και το αντίστροφο... 

Ένα βιβλίο που περιγράφει πρώτα πρώτα την αναγκαία αναμέτρηση με τον εαυτό μας και δευτερευόντως την αναμέτρηση με τους ανθρώπους γύρω μας...

Αυτά από εμένα αγαπημένοι μου φίλοι!!!

Ελπίζω να σας άρεσε αυτή η μικρή ταπεινή μου κριτική!!

Και φυσικά ελπίζω έστω κι ένας απ' όσους τη διαβάσουν, να αποφάσισε να το διαβάσει κι αυτός!

Γράψτε μου στα σχόλια τη γνώμη σας ή ό,τι άλλο θέλετε!!

Πριν τελειώσει αυτή η ανάρτηση θα ήθελα να ευχαριστήσω τις Εκδόσεις Ψυχογιός που είναι πάντα πρόθυμοι να μου ανοίξουν νέα μονοπάτια για νέους κόσμους!!

Θα τους βρείτε εδώ

Ευχαριστώ που μείνατε μέχρι εδώ!

Φιλιά!! <3